پایگاه اطلاعرسانی
KHAMENEI.IR متن بیانات حضرت آیتالله خامنهای در دیدار دست اندركاران برگزاری همایش ملی تغییرات جمعیتی و نقش آن در تحولات مختلف جامعه را منتشر كرد.
این دیدار روز ۶ آبانماه برگزار و متن آن امروز پنجشنبه در این همایش در شهر قم قرائت شد.
بسم
الله
الرّحمن
الرّحيم
(۱)
مسئله
ى جمعيّت كه بجد هم مورد بحث و اختلاف نظر در جامعه است، مسئله
ى بسيار مهمّى است. بلاشك از نظر سياست كلّى كشور، كشور بايد برود به سمت
افزايش جمعيّت؛ البتّه به
نحو معقول و معتدل. همه
ى اشكالات و ايرادهايى كه وارد ميشود - كه بعضى از اشكالاتى را هم كه مطرح ميكنند ما ديده
ايم - قابل برطرف شدن و قابل پاسخ دادن است.
آنچه مهم است اين است كه كشور ما با ظرفيّت طبيعى و با ويژگى جغرافياى سياسى خود احتياج دارد به يك جمعيّت بيشتر؛ علاوه بر اين -همان
طور كه قبلاً هم گفته
ايم- مسئله
ى نماى جوان براى كشور يك مسئله
ى اساسى و مهم و تعيين
كننده است. آن
طورى كه اهل علم و اهل تحقيق بررسى كرده
اند و جوانب قضيّه را ملاحظه كرده
اند و آمارها را مورد مداقّه قرار داده
اند، ما اگر چنانچه با اين شيوه
اى كه امروز داريم حركت ميكنيم پيش برويم، در آينده
ى نه
چندان دور، يك كشور پيرى خواهيم بود كه علاج اين بيمارى پيرى هم درحقيقت در دسترس نيست؛ حالا نه [اينكه
] در دسترس ما نيست، [بلكه
] در دسترس هيچ كس نيست؛ يعنى امروز كشورهايى كه در دنيا دچار پيرى شده
اند و قدرت «زاد و ولد» خودشان را از دست داده
اند، به دشوارى ميشود گفت كه راه علاجى براى حلّ اين مشكل دارند. ما هم طبعاً با همين مشكل مواجه خواهيم شد؛ و نبايد بگذاريم به اينجا برسد. البتّه مبانى اسلامى و تفكّر اسلامى در زمينه
ى جمعيّت و افزايش جمعيّت و با توجّه به وضع جغرافياى سياسى منطقه و كشور جمهورى اسلامى يك چيزهاى روشن و واضحى است.
همايشى كه آقايان گذاشتيد، به نظر من جزو كارهاى بسيار خوب است. يعنى ما نميخواهيم اين قضيّه را با شعار و با «صلوات بفرستيد تمام بشود» و مانند اينها پيش ببريم؛ ميخواهيم مسئله به شكل عميق و علمى حل بشود؛ گره
هاى ذهنى
اى كه وجود دارد باز بشود، حقيقت قضيّه روشن بشود و به اعتقاد من ما ميتوانيم اين كار را بكنيم؛ يعنى متفكّرين ما و صاحبان دانشِ مرتبط با مسئله
ى جمعيّت - در هر بخشى از بخشها - ميتوانند در اين زمينه منطق صحيح و قابل قبولى را ارائه كنند. اين همايش البتّه قدم اوّل است، يعنى قدم ابتدايى است، [امّا] از گذاشتن قانون به
نظر من مهم
تر است؛(۲) چون فرهنگ
سازى در اين مسئله مثل خيلى از مسائل ديگر اجتماعى، حرف اوّل را ميزند؛ بايد فرهنگ
سازى بشود كه متأسّفانه امروز اين فرهنگ
سازى نيست، تعطيل است؛ با اينكه حالا گفته
شده، ما هم گفته
ايم، ديگران هم گفته
اند، در مجلس هم مطرح شده، بعضى
ها هم كم
و بيش اينجا و آنجا بحث ميكنند، لكن كار فرهنگى به معناى صحيح انجام نگرفته. به
نظر من اين كارِ شما كار خوبى است، كار مناسبى است؛ منتها اكتفا نكنيد به اينكه يك ميزگردى تشكيل بشود و سخنرانى
اى گذاشته بشود و بعد مثلاً تعدادى مقاله چاپ بشود؛ اينها كارهاى لازمى است، امّا ناكافى است؛ بايستى از امكاناتى كه در كشور وجود دارد استفاده كنيد، فكر را در كشور بگسترانيد؛ آن
وقت فكرى هم كه گسترش پيدا ميكند، بايد فكر عميق و اساسى و منطقى و قانع
كننده براى هر كسى باشد؛ بنابراين بايد كار بشود روى اين مسئله كه لابد آقايان اين كار را كرده
ايد. من معمولاً وقتى گروه
ها و افرادى دنبال اين هستند كه مثلاً يك گردهمايى و همايشى را ترتيب بدهند، هميشه سفارش ميكنم، ميگويم شما اَمَد(۳) را نزديك قرار ندهيد؛ يعنى فرصت قرار بدهيد براى اينكه بتوانيد كار بكنيد، تا آنچه بُروز ميكند در اين همايش، يك چهره و نماى مطلوبى داشته باشد، آبرومند باشد. و لابد آقايان اين كار را كرده
ايد؛ چون بحمدالله شما اهل فضل و اهل تحقيق هستيد و مؤسّسه
ى شما، مؤسّسه
اى است كه سابقه
ى خوبى در اين زمينه
ها دارد؛ لكن كار را به اينجا متوقّف نكنيد.
جوانب قضيّه را بسنجيد، ببينيد چه چيزهايى است كه موجب ميشود جامعه
ى ما دچار ميل به كم
فرزندى بشود. اين ميل به كم بودن فرزند، يك عارضه است؛ والّا انسان به
طور طبيعى فرزند را دوست ميدارد. چرا ترجيح ميدهند افرادى كه فقط يك فرزند داشته باشند؟ چرا ترجيح ميدهند فقط دو فرزند داشته باشند؟ چرا زن به
شكلى، مرد به
شكلى پرهيز ميكنند از فرزنددارى؟ اينها را بايستى نگاه كرد و ديد عواملش چيست؛ اين عوامل را پيدا كنيد، براى علاج اين عوامل بيمارى
زا - كه به اعتقاد بنده اينها عوامل بيمارى
زا است - متخصّصين و صاحبان انديشه را بخواهيد فكر كنند. فرض كنيد مثلاً بالا رفتن سنّ ازدواج؛ خب بلاشك يكى از چيزهايى كه بارورى را محدود ميكند، بالا رفتن سنّ ازدواج است؛ خب، اين يكى از كارهايى است كه بايد در كشور فكر بشود. چرا سنّ ازدواج در كشور ما بالا رفته؟ مگر جوان هفده ساله، هجده ساله، نوزده ساله، احتياج ندارد به اطفاء نياز جنسى و غريزه
ى جنسى؟ ما بايد به اين فكر كنيم. خب، از آن
طرف ميگويند كه اينها خانه ندارند، شغل ندارند، درآمد ندارند؛ ببينيم چگونه ميشود كارى كرد كه همه
ى اينها با هم جمع بشود. ما نبايد تصوّر بكنيم كه حتماً بايستى يك نفرى يك خانه
ى مِلكى داشته باشد، يك شغل درآمددارى داشته باشد، بعد ازدواج بكند؛ نه، اِنَ يَكونوا فُقَرآءَ يُغنِهِمُ اللهُ مِن فَضلِه؛(۴) اين قرآن است [كه
] با ما دارد اين
جور حرف ميزند. يعنى همه
ى آن گره
هاى ذهنى
اى را كه وجود دارد در اين زمينه، بايد شما باز كنيد، يعنى شأن شما و همايشى از اين قبيل، اين است كه بايستى اين كار فكرى و علمى را بكند؛ يعنى صرفاً بيان فكر، بيان خواست و حتّى شعارهايى در اين زمينه نباشد. واقعاً كار بشود، كار فكرى بشود؛ عوامل كاهش جمعيّت و موجبات افزايش جمعيّت به
نحو مطلوب و با اعتدال متناسب، درست سنجيده بشود، مطرح بشود [تا] اقناع بشوند افكار نخبگان. در اين زمينه خب الان عامّه
ى مردم، بعضى
ها متديّنند، بعضى
ها متعبّدند، وقتى گفته ميشود، ميروند سراغ بارورى بيشتر؛ لكن نخبگان جامعه بايد قانع بشوند، بايد مسئله را قبول كنند؛ اگر نخبگان قبول كردند، كار سهل ميشود، كار فرهنگ
سازى آسان ميشود. در اين زمينه
ها ان
شاءالله بايستى آقايان تلاش كنيد و اميدواريم ان
شاءالله موفّق باشيد.
بنده همچنان معتقدم كشور ما كشور هفتاد و پنج ميليونى نيست؛ كشور ما كشور صد و پنجاه ميليونى [است
]؛ حالا ما دستِ
كم را گرفتيم گفتيم صد و پنجاه ميليون؛ بيشتر هم ميشود گفت. قطعاً اين كشور با اين سطح وسيع، با اين تنوّع آب
وهوايى، با اين امكانات فراوان زيرزمينى، با اين استعداد بالقوّه
ى علمى كه در اين كشور وجود دارد، ميتواند يك كشور پرجمعيّتى باشد و ان
شاءالله خودش هم اين جمعيّت را اداره كند؛ يعنى همچنان كه ما فكر ميكنيم كه اگر چهار پنج بچّه افتاد روى دوش يك خانواده وضع زندگيشان چگونه خواهد شد، فكر اين را هم بكنيد كه اين چهار پنج بچّه وقتى بزرگ شدند و كارى پيدا كردند و شغلى پيدا كردند چه كمكى ميتوانند به پيشرفت كشور بكنند؛ يعنى اين را هم بايد فكر كرد.
يك نگاه مقلّدانه
اى به زندگى غربى يا به زندگى اروپايى وجود داشته كه به اينجاها منتهى شده و ميراث آن به ماها رسيده؛ ما هم در يك برهه
اى از زمان غفلت كرديم، كارى كه بايد انجام بدهيم انجام نداديم. درحالى
كه امروز در [بعضى از] همين كشورهاى غربى از كاهش بارورى دارند زيان مى
بينند و پشيمانند، و در بعضى از كشورهاى غربى مطلقاً كاهش بارورى وجود ندارد؛ يعنى خانواده
هاى پرجمعيّت، مثلاً خانواده
ى آمريكايى با ده دوازده بچّه، چطور خانوادهى ايرانى [كه] ميخواهد از او تقليد كند بايد حتماً يك بچّه داشته باشد يا دو بچّه! كه اين الان وجود دارد و گزارشها و خبرها از اين واقعيّت به ما اطّلاع ميدهد. ان
شاءالله كه موفّق و مؤيّد باشيد.
۱) اين همايش به همّت معاونت پژوهش مؤسّسه آموزشى و پژوهشى امام
خمينى (ره)، روز ۹ آبان سال جارى برگزار خواهد شد.
۲) در گزارش حجّةالاسلام آقاتهرانى اعلام شد كه پس از تصويب سياستها و راهبردهاى بحث جمعيّت در شوراى عالى انقلاب فرهنگى، كميسيون فرهنگى مجلس در حال كار بر روى طرحى است تا پس از طرح آن در صحن مجلس، به عنوان قانون تصويب شود.
۳) پايان
۴) سوره
ى نور، بخشى از آيه
ى ۳۲
